Wystawa wyrastająca z fascynacji kulturą Japonii i jej filozoficznym rozumieniem pojęcia dō – drogi jako sposobu życia, praktyki i nieustannego doskonalenia. Termin chōkokuka oznacza rzeźbiarza, a dō – drogę w sensie duchowym i egzystencjalnym. Wspólnie tworzą pojęcie drogi rzeźbiarza, rozumianej nie jako suma efektów pracy, lecz jako proces kształtowania umiejętności, postawy i świadomości.
W japońskiej tradycji dō odnosi się zarówno do drogi Buddów (butsudō), jak i do geidō – dróg sztuki i rzemiosła, takich jak droga herbaty (sadō), pióra (chodō) czy sztuk walki (budō). Wszystkie te drogi, mimo różnic formalnych, prowadzą do wspólnego celu: przekroczenia codziennej, powierzchownej rzeczywistości i zbliżenia się do sfery doskonałości. Ich istotą jest nie tylko opanowanie techniki, lecz także rozwój duchowy, cierpliwość, skupienie i gotowość na trud, który stanowi naturalny element praktyki.
Punktem wyjścia do prezentowanych prac jest próba przełożenia tej filozofii na współczesną praktykę rzeźbiarską. Artystka formułuje siedem zasad drogi rzeźbiarza: pasję i umiłowanie, precyzję i cierpliwość, pielęgnowanie umiejętności, poszanowanie tradycji, kulturę zawodową, dzielność w obliczu trudności oraz szczerość rozumianą jako jedność myśli i działania. Zasady te nie są zbiorem reguł formalnych, lecz etycznym i wewnętrznym kompasem pracy twórczej.
Wystawa ukazuje rzeźbę jako praktykę długotrwałą, wymagającą powtarzalności, pokory i uważności. To opowieść o drodze, która nie kończy się na gotowym obiekcie – ponieważ, parafrazując Roberta Pirsiga, w rzeczywistości artysta nigdy nie pracuje wyłącznie nad rzeźbą, lecz nad samym sobą. Rzeźba i twórca pozostają w nieustannym ruchu: wspólnie oddalają się od doskonałości lub się do niej zbliżają.
Autorką prac jest Blanka Kamińska – rzeźbiarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, związana z klasycznym warsztatem rzeźbiarskim, rzeźbą portretową i konserwacją zabytków. W swojej twórczości traktuje rzeźbę jako formę kontemplacji i pracy nad sobą, a proces twórczy jako drogę prowadzącą ku wewnętrznej spójności i doskonaleniu.