– Uruchomienie sprzedaży ubezpieczeń dla koni to dla nas naturalne rozszerzenie dotychczasowego modelu biznesowego, który łączy technologię identyfikacji i monitoringu dobrostanu zwierząt z produktami finansowymi. Segment ubezpieczeń koni jest rynkiem wymagającym, ale jednocześnie o dużym potencjale wzrostu, ze względu na wysoką wartość jednostkową zwierząt oraz ograniczoną dostępność nowoczesnych produktów ubezpieczeniowych – mówi Paweł Karpeta, dyrektor ds. rozwoju Farm Innovations S.A.

W ostatnich miesiącach spółka przeprowadziła działania przygotowawcze obejmujące szkolenia oraz egzaminy certyfikacyjne dla pracowników, co umożliwiło rozpoczęcie sprzedaży produktu ubezpieczeniowego dedykowanego koniom.

Farm Innovations S.A. do tej pory oznakowała ponad 100 tys. koni w Polsce. Według szacunków w kraju żyje około 300 tys. koni, co wskazuje na istotny potencjał rozwoju rynku ubezpieczeń w tym segmencie. Spółka ocenia, że jest to jeden z najbardziej perspektywicznych obszarów w sektorze ubezpieczeń zwierzęcych.

W kolejnych etapach firma zamierza rozwijać ofertę o ubezpieczenia dla bydła mlecznego oraz zwierząt domowych – psów i kotów.

– Rynek zwierząt domowych to zupełnie inna skala potencjału – miliony zwierząt oraz rosnące koszty opieki weterynaryjnej sprawiają, że luka w zakresie produktów ubezpieczeniowych jest coraz bardziej widoczna, zwłaszcza na tle innych krajów. Naszym celem jest stworzenie produktów, które zwiększą dostępność ochrony finansowej dla właścicieli zwierząt i pozwolą lepiej zarządzać ryzykiem zdrowotnym – dodaje Paweł Karpeta.

W Polsce nadal stosunkowo niewielki odsetek właścicieli psów i kotów decyduje się na zakup ubezpieczenia zwierząt. Dla porównania: w Szwecji takie ubezpieczenie posiada około 90% pupili.

Model biznesowy Farm Innovations S.A. opiera się na połączeniu technologii identyfikacji zwierząt, monitoringu ich zdrowia oraz produktów ubezpieczeniowych. Kluczowym elementem systemu firmy są technologie umożliwiające zbieranie i analizę parametrów zdrowotnych w czasie rzeczywistym, co pozwala nie tylko na ich identyfikację, ale również na wczesne wykrywanie zmian zdrowotnych i ocenę ryzyka.

Spółka zakłada dalszą ekspansję w segmencie ubezpieczeń zwierzęcych oraz rozwój współpracy z partnerami z sektora ubezpieczeniowego, budując zintegrowany model łączący dane, technologię i zarządzanie ryzykiem w sektorze hodowlanym i weterynaryjnym.

***

O Farm Innovations:

Farm Innovations to polska firma działająca od 10 lat w segmencie vet-tech. Specjalizuje się w rozwiązaniach hodowlanych opartych na chipach podskórnych oraz urządzeniach, które mierzą kluczowe parametry zdrowotne i dobrostanowe zwierząt. Spółka jest jedynym oficjalnym dostawcą chipów podskórnych dla zwierząt hodowlanych zatwierdzonym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Tworzy także nowoczesne aplikacje, w tym Stado.pl dla hodowców bydła, a w jej planach jest rozwój rodzimego rynku ubezpieczeń zwierzęcych. W marcu 2026 r. firma zadebiutowała na rynku NewConnect.

Złoty Bankier to największe badanie sektora bankowego w Polsce, organizowane przez Bankier.pl i „Puls Biznesu”. Celem rankingu jest wskazanie instytucji bankowych świadczących najwyższe standardy jakości obsługi oraz oferujących najlepsze produkty.

Bank Ochrony Środowiska został nagrodzony w tegorocznej edycji konkursu w kategorii „Produkt/usługa z misją”, która wyróżnia rozwiązania bankowe, które nie tylko zapewniają doskonałą jakość, ale także mają znaczący wpływ na osiągnięcie ważnych celów społecznych, środowiskowych lub edukacyjnych.

Ten zaszczytny tytuł otrzymał oferowany przez BOŚ Odnawialny kredyt dla Instalatorów, którzy realizują inwestycje w ramach programu Czyste Powietrze.

– Bardzo się cieszymy, że ten produkt został doceniony w prestiżowym konkursie „Złoty Bankier”. Kredyt odnawialny BOŚ to realne wsparcie instalatorów i realny wpływ na środowisko. To finansowanie wspiera realizację projektów poprawiających efektywność energetyczną, szybszy postęp w transformacji energetycznej przy jednoczesnym wsparciu ochrony środowiska – mówi Michał Należyty, wiceprezes BOŚ.

Zapewniając finansowanie chcemy, by wykonawcy mogli skupić się na tym, co najważniejsze: na wysokiej jakości realizacji inwestycji na rzecz odbiorców (Beneficjentów).

Udzielając wsparcia finansowego wykonawcom w programie Czyste Powietrze, BOŚ realnie przyczynia się do poprawy jakości powietrza, ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, wymiany nieefektywnych źródeł ciepła i zwiększenia efektywności energetycznej domów jednorodzinnych i mieszkań objętych Programem.

Oferta kredytu odnawialnego dla instalatorów stanowi ważny punkt portfolio Banku Ochrony Środowiska – banku, który od 35 lat konsekwentnie wspiera przedsięwzięcia przyjazne środowisku, łącząc odpowiedzialność społeczną z przewidywalnym, stabilnym finansowaniem.

Z raportu Faktura.pl podsumowującego sytuację w płatnościach w 2025 roku wynika, że sektor usług transportowo-logistycznych ma obecnie najdłuższe terminy płatności w całej gospodarce. Wynoszą one średnio od 21 do nawet powyżej 42 dni, przy średniej w gospodarce 13,7 dnia dla ogółu przedsiębiorstw. Co istotne, mimo relatywnie dobrej koniunktury gospodarczej, terminy te nie ulegają skróceniu. W części obszarów usług transportowo-logistycznych uległy wręcz wydłużeniu.

– Wydłużanie się terminów płatności pokazuje, że mamy do czynienia nie z przejściowym zjawiskiem, ale z utrwaloną praktyką rynkową – mówi Mirosław Andrzejewski, wiceprezes zarządu Berto KM Trans. – Model rozliczania funkcjonujący w branży TSL od lat opiera się na odroczonych płatnościach. W praktyce oznacza to, że pomiędzy czasem wykonania usługi

a otrzymaniem wynagrodzenia powstaje duża luka finansowa, którą musi pokryć przewoźnik. To właśnie ona w największym stopniu obciąża dziś małe i średnie firmy transportowe.

Terminy płatności źródłem największego ryzyka

Ta luka finansowa powoduje utratę płynności finansowej i wpływa bezpośrednio na koszty operacyjne tj. paliwo, wynagrodzenia kierowców, leasing, utrzymanie floty. Przewoźnik musi te koszty ponosić, bo nie podlegają odroczeniu, a jego przychód w wielu przypadkach jest odsunięty w czasie o kilka tygodni, o ile nie pochłaniają go koszty pożyczek czy kredytów zaciągniętych na pokrycie kosztów stałych.

– W tym modelu przewoźnik nie tylko realizuje usługę, ale też ją kredytuje – komentuje Ellina Lolis, dyrektor generalny Berto Polska. – Przy obecnych kosztach i zmienności rynku to przestaje być neutralne, gdyż zaczyna bezpośrednio wpływać na stabilność firmy, a nie musi tak być – czas na przebudzenie branży TSL i powiedzenie stop takim praktykom – dodaje Ellina Lolis.

Płynność warunkiem dalszego rozwoju

W warunkach rosnących kosztów paliwa i wysokiej zmienności rynku, finansowanie operacji przez kilka tygodni staje się dla wielu firm transportowych realnym ograniczeniem rozwoju, a niekiedy warunkiem przetrwania. Brak płynności nie przekłada się wyłącznie na problemy księgowe. Oznacza ograniczenie zdolności do realizacji kolejnych zleceń, presję na wynagrodzenia kierowców, odsuwanie decyzji inwestycyjnych i rosnące uzależnienie od finansowania zewnętrznego.

– To jest moment, w którym warunki płatności zaczynają wpływać na jakość operacji transportowych, nie tylko na jej wynik finansowy. Tutaj trzeba powiedzieć stop i przyjrzeć się otoczeniu biznesowemu z jakim współpracuje dana firma transportowa. Chociaż trend opóźniania płatności jest zauważalny, to nie wszyscy stosują te same praktyki. Warto poszukać solidnego zleceniodawcy – podkreśla Mirosław Andrzejewski z Berto KM Trans.

Płynność finansowa a stabilność łańcucha dostaw

Z pewnością model wydłużonych płatności nie jest jedynym możliwym. Na rynku funkcjonują relacje biznesowe, w których rozliczenie następuje w krótszym czasie i jest traktowane jako podstawa współpracy, a nie obszar negocjacji po wykonaniu usługi. Berto KM Trans, jako część francuskiej Grupy Berto, działającej w Polsce od 2018 roku, należy do tej grupy firm, które przyjęły taki sposób działania jako standard swojej działalności. Berto realizuje rozliczenia ze swoimi podwykonawcami (przewoźnikami drogowymi) w ciągu 7 lub 14 dni, a nawet i wcześniej, jeśli tak było uzgodnione.

– To nie jest kwestia wyjątkowych warunków czy specyfiki działalności. To jest decyzja, w jaki sposób budujemy relacje z partnerami – mówi Mirosław Andrzejewski z Berto KM Trans.

– Jeśli chcemy stabilnego łańcucha dostaw, musimy brać odpowiedzialność także za jego stronę finansową – podkreśla.

Bez płynności finansowej nie ma współpracy

W praktyce oznacza to zmianę podejścia do współpracy z przewoźnikami. Nie tylko w kontekście stawek czy wolumenów, ale również zasad finansowych. Zdaniem przedstawicieli Grupy Berto, coraz większa część rynku zaczyna postrzegać termin płatności jako jeden z kluczowych parametrów współpracy – obok ceny i dostępności zasobów.

– Przewoźnicy mają pełne prawo oczekiwać krótszych terminów płatności. To nie jest postulat, tylko naturalny element równowagi w relacji biznesowej – podkreśla wiceprezes Berto KM Trans.

Płynność jako wspólna odpowiedzialność

W warunkach, w których branża transportowa mierzy się z rosnącą presją kosztową i operacyjną, płynność finansowa przestaje być indywidualnym problemem pojedynczych firm. Staje się elementem, który wpływa na funkcjonowanie całego łańcucha dostaw. Coraz częściej to właśnie sposób rozliczeń decyduje o tym, czy współpraca jest stabilna i długofalowa, czy wymaga ciągłego zarządzania ryzykiem. Już czas na przebudzenie i unormowanie płatności w transporcie drogowym towarów.

***

O Berto Group:

Berto Group to rodzinna firma transportowo-logistyczna założona we Francji w 1963 roku przez Emile Berto, dziś zatrudniająca ponad 5500 pracowników i operująca flotą ponad 5000 pojazdów (o dmc od 3,5t do dużych zestawów 24t – ciągnik z naczepą chłodniczą). Firma posiada 110 oddziałów w Europie. Od początku swojej historii Grupa Berto specjalizuje się w outsourcingu floty i kierowców oraz wynajmie pojazdów przemysłowo-budowalnych (pojazdy z dźwigami HDS). W ostatnich latach Grupa Berto przejęła strategię rozwoju poprzez połączenia i akwizycje, w wyniku czego przejmuje również specjalizacje nabytych spółek. Na rynku polskim Berto działa od 2018 roku, mając swoją siedzibę w Warszawie. Spółka Berto KM Trans pojawiła się w wyniku jednej z akwizycji. W naszym kraju realizuje ok. 4000 dostaw miesięcznie dla kilkudziesięciu klientów. Polski oddział firmy koncentruje się na przewozach żywności świeżej i mrożonej oraz produktów farmaceutycznych.

Według niedawno opublikowanego badania opinii publicznej (autorstwa UCE Research i Briju), 25% Polaków rozważa zakup biżuterii jako prezentu świątecznego na Wielkanoc. 61,8% rodaków nie przewiduje tego, a 13,2% nie ma wyrobionej opinii w tej kwestii. Dr Karol Strzała z Uczelni Łazarskiego nie jest zaskoczony tym, że co czwarty ankietowany bierze pod uwagę podarowanie bliskiej osobie biżuterii. Wynika to ze specyfiki Wielkanocy, która jest świętem rodzinnym, a nie czasem masowego obdarowywania się prezentami.

– Jednocześnie fakt, że co czwarty badany rozważa taki zakup, pokazuje, iż mamy już do czynienia z realną, choć nadal ograniczoną niszą prezentową. Potwierdzają to też inne świeże dane. Z badania PayPo wynika, że 24% respondentów deklaruje zakup prezentów na Wielkanoc, 59% nie planuje tego, a 75% największą część świątecznego budżetu przeznacza na żywność. To oznacza, że podarunki są dodatkiem do świąt, a nie ich główną osią – dodaje dr Strzała.

Ekspert nie traktuje tych deklaracji w kategoriach przełomu, ale widzi w nich stopniowe poszerzanie zwyczaju obdarowywania się na Wielkanoc. W jego przekonaniu taki segment może w kolejnych latach rosnąć, ale raczej ewolucyjnie niż skokowo.

– Wielkanoc pozostanie w cieniu Bożego Narodzenia. Grudzień wciąż jest najmocniejszym sezonem zakupowym w handlu. Według GUS, sprzedaż detaliczna w grudniu 2025 roku była o 12,5 proc. wyższa niż w listopadzie – przypomina ekspert z Uczelni Łazarskiego.

Dla Piotra Bieli z Briju wyniki są zaskoczeniem z uwagi na rosnącą popularność biżuterii jako prezentu na Wielkanoc. – Wiosenne święta to w polskiej tradycji głównie czas upominków dla dzieci w postaci słodyczy, książek, zabawek czy gier. Dorosłe osoby kupują często kosmetyki i dekoracje. Jednak, jak widać, trendy się zmieniają, co wymaga pogłębionych analiz – komentuje Piotr Biela.

Z kolei dr Michał Młody, Adiunkt z Katedry Zarządzania Strategicznego na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu, wyjaśnia, że dla większości konsumentów rosnące ceny złota i srebra stają się barierą. Tylko w odczuciu części osób jest wprost przeciwnie. Coraz wyższe koszty zakupów wzmacniają postrzeganie biżuterii jako produktu trwałego i wartościowego.

– Rosnące ceny nie eliminują popytu, ale przesuwają go w stronę niższych segmentów cenowych. Kluczowe znaczenie wydaje się mieć nie cena surowca, lecz finalna wartość produktu. Zresztą zdecydowaną większość sprzedaży na rynku biżuterii stanowi segment non-luxury. Oznacza to dominację produktów bardziej przystępnych cenowo i dostępnych dla szerokiego grona konsumentów – mówi dr Młody.

Do tego dr Karol Strzała przytacza wyniki badania firm McKinsey i BoF. Pokazują one, że biżuteria jest dziś najszybciej rosnącą kategorią mody pod względem sprzedaży jednostkowej, napędzaną potrzebą trwałej wartości, autoekspresji i self-giftingu. Niemniej World Gold Council zwraca uwagę na to, że rekordowo wysokie ceny złota osłabiają wolumen popytu jubilerskiego, choć niewątpliwie podnoszą wartość rynku. – To oznacza, że rynek nie kurczy się, tylko zmienia się. Klienci są bardziej selektywni, częściej szukają mniejszych form i dostępnego luksusu – mówi dr Strzała.

W badaniu respondenci zostali również zapytani o to, ile pieniędzy chcą wydać na zakup biżuterii, którą będą obdarowywać bliskie osoby w Wielkanoc. 35,7% ankietowanych przewiduje kwotę między 201 a 500 zł. Dalej w zestawieniu są takie zakresy, jak 501-1000 zł – 20,2%, a także 101-200 zł – 19,8%. Najmniej wskazań uzyskał przedział 1001-2000 zł (9,5%). Natomiast najniższy i najwyższy budżet, tj. do 100 zł i powyżej 2000 zł, mają po 6%. Tylko 2,8% ankietowanych jeszcze nie wie, ile ostatecznie może wyłożyć na ten cel.

– Komentując wyniki badania, przede wszystkim trzeba obalić mit, że biżuteria musi być droga. W tej kategorii można znaleźć elegancki prezent za nawet kilkadziesiąt złotych. Nie jest również tak, jak np. z elektroniką, że tańsze produkty są niskiej jakości – twierdzi ekspert z Briju.

Wyniki badania skomentował również Krzysztof Buła, mistrz złotnictwa, Członek Cechu Złotników, Jubilerów i Zawodów Pokrewnych w Krakowie. Wyjaśnił, że w najczęściej wybieranym przedziale cenowym, tj. 201-500 zł, praktycznie nie jest możliwe kupienie wyrobów ze złota. Na większe elementy trzeba wydać więcej pieniędzy. Ekspert wyciąga więc wniosek, że respondenci chcą kupić biżuterię sztuczną lub srebrną, choć i ceny srebra w ostatnim czasie znacznie poszły w górę. Niezależnie od deklaracji zakupu biżuterii na Wielkanoc, sprzedawcy mierzą się z innym kłopotem.

– Wszyscy moi koledzy, którzy sprzedają biżuterię, przyznają, że obroty spadły o 25-40% w ciągu roku. Sytuacja na świecie jest niepewna, a osoby zarabiające przeciętną pensję nie mogą sobie pozwolić na zakup drogich kolczyków czy pierścionka. Jeśli więc robią zakupy, to sięgają po srebro – uzupełnia Buła.

W sklepach jubilerskich wkrótce jednak liczniej powinni się pojawić klienci. Mistrz złotnictwa mówi, że największa sprzedaż jest notowana w okresie od maja do września, a napędza ją sezon komunijny, ślubny oraz zaręczynowy.

– Biorąc pod uwagę wyniki badania, można bezpiecznie szacować, że polscy konsumenci przeznaczą na biżuterię w okresie Wielkanocy łącznie nawet 400 mln zł. Za taką kalkulacją stoją powyższe deklaracje. Wynika z nich, że średnia wartość wydatku może wynieść nieco ponad 600 zł – wyjaśnia Piotr Biela.

Autorzy raportu tłumaczą również, że ww. estymacja oparta jest na deklarowanych w badaniu planowanych wydatkach konsumentów oraz danych z programów lojalnościowych sieci biżuteryjnych, które wskazują, że około 67% zakupów realizowanych jest przez kobiety, a 33% przez mężczyzn. Przyjęte założenia uwzględniają również konserwatywny współczynnik konwersji na poziomie ok. 65%, co oznacza, że część osób deklarujących zainteresowanie zakupem nie finalizuje transakcji.

– W oparciu o te dane oraz zawężenie analizy do wybranych segmentów konsumentów, można szacować potencjał sprzedaży biżuterii w okresie wielkanocnym na poziomie ok. 400 mln złotych. Należy jednak podkreślić, że jest to wartość wynikająca z ostrożnych założeń i nie obejmuje całego rynku. W szerszym ujęciu, uwzględniając m.in. wszystkich kupujących oraz różne kanały sprzedaży, potencjał ten może być istotnie wyższy, nawet o 10-15% – podsumowuje ekspert z Briju.

(MN, Kwiecień 2026 r.)

Ww. materiał  jest udostępniony na zasadzie nieodpłatnej licencji.
© MondayNews Polska | Wszelkie prawa zastrzeżone.

• Od 1 kwietnia KSeF jest obowiązkowy dla większości firm.
• Bez KSeF nie można legalnie wystawiać faktur. Dokument bez numeru KSeF „nie istnieje” dla VAT.
• 1 lutego, w czasie pierwszego etapu wdrażania do KSeF, według KAS, zalogowało się ok. 320 tys. podmiotów, co spowodowało przeciążenia systemu.
• Obecnie do KSeF powinno dołączyć około 2,7 mln firm.
• Według danych Faktura.pl w dniu poprzedzającym obowiązek KSeF tylko 40% firm działało w systemie.
• Administracja przygotowuje na początek kwietnia scenariusze kryzysowe. Warto sprawdzać komunikaty Ministerstwa Finansów w tej sprawie.
• Ekspert Faktura.pl odpowiada na najważniejsze pytania o KSeF, jakie przedsiębiorcy zgłaszali przed kwietniowym „szczytem”.

Od 1 kwietnia obowiązek korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) obejmuje kolejną grupę przedsiębiorców – w tym przede wszystkim małe i średnie firmy. Dla nich to koniec z papierowymi fakturami. To największa zmiana w rozliczeniach od lat i test realnego przygotowania. Firmy, które nie wdrożyły KSeF, nie mogą legalnie wystawiać faktur i zarabiać.

– Na dzień przed rozszerzeniem obowiązkowego korzystania z KSeF podłączonych do systemu było zaledwie ok. 40% użytkowników w naszym programie. Oznacza to, że istotna część przedsiębiorców wchodzi w nową rzeczywistość bez pełnego przygotowania – często na ostatnią chwilę. Skalę napięcia najlepiej widać po danych z obsługi klienta. Do naszego działu wsparcia trafia obecnie kilkadziesiąt zgłoszeń dziennie – ocenia Kamil Fac z Faktura.pl

Problemy już przy 320 tys. firm. Teraz dołączają miliony.

1 lutego br., gdy od północy działał KSeF obowiązkowy dla dużych podmiotów, szef KAS (Krajowej Administracji Skarbowej) informował, że ok. 320 tys. użytkowników zalogowało się do systemu. Od 1 kwietnia system rozszerza się na praktycznie cały rynek – nawet do 2,8 mln przedsiębiorstw w Polsce.

Tymczasem problemy z systemem pojawiały się w marcu, jeszcze przed największym obciążeniem, kilka razy. Awarie miały miejsce 6, 13 czy 19 marca. Ministerstwo Finansów informowało o utrudnieniach w działaniu, zapowiadało prace serwisowe i uspokajało.

Równolegle resort publikował procedury na wypadek awarii, w tym scenariusze przejścia w tryb offline oraz sposób komunikowania przerw w działaniu systemu. Jeszcze przed wejściem obowiązkowości państwo przygotowywało się na sytuacje kryzysowe – które dziś, w pierwszych dniach kwietnia, przestają być jedynie wariantem teoretycznym.

Przedsiębiorcy, którzy do tej pory wystawiali faktury w prostym programie lub nawet na papierze, muszą dziś zmierzyć się z integracją, autoryzacją i poprawnością danych w systemie centralnym. Właśnie ta grupa najczęściej zgłasza dziś wątpliwości i ryzyko błędów jest u niej największe.

Co się stanie, jeśli firma nie połączy się z KSeF na czas? Czy za brak przejścia grożą kary?

W marcu liczba pytań związanych z KSeF rosła bardzo szybko. Najważniejsze wątpliwości to te zasadnicze: czy firma może działać, jeśli nie połączy się z KSeF?

– Jeśli firma nie wdroży KSeF na czas, w praktyce nie będzie mogła legalnie wystawiać faktur — dokument bez nadania numeru KSeF „nie istnieje” dla VAT. Oznacza to naruszenie przepisów, ryzyko kar (ale dopiero od 2027 roku, 2026 rok to okres przejściowy) oraz problemy z kontrahentami, którzy nie odliczą VAT i mogą wstrzymać płatności. W skrajnym przypadku może to sparaliżować działalność, bo brak możliwości wystawiania faktur oznacza brak normalnego obrotu gospodarczego – ostrzega Kamil Fac z Faktura.pl.

Inne, najczęstsze pytania dotyczące KSeF – odpowiada Kamil Fac z Faktura.pl:

1. Co zrobić, jeśli nie mogę się zalogować?

Najpierw sprawdź podstawy: czy działa profil zaufany, podpis kwalifikowany lub logowanie przez bank/mObywatel. Jeśli problem nadal występuje, możliwe, że jest to chwilowa niedostępność KSeF albo błąd techniczny. Trzeba spróbować ponownie lub sprawdzić komunikaty Ministerstwa Finansów. W sytuacji pilnej możesz tymczasowo wystawić fakturę w trybie offline, a po odzyskaniu dostępu przesłać ją do KSeF w wymaganym terminie. Sprzedaż może być kontynuowana, ale obowiązki wobec KSeF trzeba później uzupełnić. Na wypadek takich sytuacji warto mieć wsparcie w postaci dobrze zintegrowanego z systemem programu, który często upraszcza logowanie i komunikację z KSeF, ograniczając takie problemy.

1. Czy mogę prowadzić działalność i wystawiać faktury w kwietniu, jeśli nie dołączyłem do KSeF?

To zależy od Twojej sytuacji. Jeśli w kwietniu 2026 r. masz już obowiązek korzystania z KSeF i nie mieścisz się w limicie, to nie — nie możesz prawidłowo wystawiać faktur poza systemem, więc działasz niezgodnie z przepisami. Natomiast jeśli korzystasz z okresu przejściowego i Twoja sprzedaż nie przekracza 10 000 zł miesięcznie, możesz jeszcze wystawiać faktury poza KSeF. To jednak rozwiązanie tymczasowe — po przekroczeniu limitu albo po zakończeniu okresu przejściowego i tak musisz przejść na KSeF.

1. Czy muszę coś akceptować? Czy księgowa może to zrobić za mnie?

Przedsiębiorca musi się samodzielnie zarejestrować w KSeF przez Profil Zaufany, mObywatela, pobierając token KSeF lub certyfikat. Nie może tego zrobić za niego księgowa, ponieważ nie ma ona dostępu do rządowego konta klienta.

Jakie są najczęstsze problemy użytkowników KSeF? 

Najczęstsze problemy wynikają z braku obycia z narzędziami cyfrowymi, a nie z samego KSeF. Wielu użytkowników nie wie, jak się zalogować (np. czym jest profil zaufany), myli się przy wyborze sposobu logowania albo nie rozumie komunikatów systemu.

– Często pojawiają się bardzo podstawowe trudności — logujący się nie wiedzą, gdzie zapisał się plik XML lub PDF, jak go znaleźć na komputerze, albo jak go ponownie wysłać. Problemem bywa też samo wystawienie faktury — użytkownicy nie rozumieją różnicy między PDF a dokumentem w KSeF, nie wiedzą, dlaczego system odrzucił plik albo co oznacza błąd w strukturze. Do tego dochodzi brak nawyku pracy w trybie online — np. co oznacza przypadkowe wylogowanie i utrata danych czy trudność w odnalezieniu wystawionych faktur w KSeF – podsumowuje Kamil Fac z Faktura.pl

***

W pierwszym dniu działania obowiązkowego KSeF dla dużych firm (1 lutego 2026 r.) doszło do poważnych problemów z logowaniem, spowodowanych głównie awarią Profilu Zaufanego i ograniczeniami limitów zapytań. Mimo zapewnień o stabilności, wielu przedsiębiorców nie mogło wystawić ani odebrać faktur, co wymusiło korzystanie z trybów awaryjnych. Jeżeli te problemy powtórzą się w pierwszych dniach kwietnia, skala problemu może być bezprecedensowa i realnie wpłynąć na płynność działania tysięcy firm.

W debacie publicznej dużo mówi się o frankowiczach – konsumentach. Jednak problem kredytów powiązanych z walutą obcą dotyczy też przedsiębiorców, którzy zaciągnęli zobowiązania finansowe związane z ich działalnością gospodarczą w latach 2004-2011. Im również oferowano tego rodzaju umowy, prezentując je jako bezpieczne oraz atrakcyjne finansowo rozwiązanie. Możliwe jest ich zakwestionowanie, ale na nieco innych podstawach niż w przypadku tych zawartych przez konsumentów.

Przedsiębiorcy coraz chętniej decydują się na złożenie pozwu przeciwko bankowi, co może spowodować dodatkową „falę” pozwów w sądach, ale tym razem w sądach gospodarczych. Kolejne korzystne orzeczenia sprawiają, że banki powinny przygotować się na procesy sądowe z następną grupą kredytobiorców.

Z grona przedsiębiorców najczęściej z kredytów indeksowanych/denominowanych do walut obcych korzystali właściciele jednoosobowych działalności gospodarczych. Jednak wśród klientów banków są również spółki. Oddzielny temat stanowią osoby fizyczne, które zaciągnęły kredyt w celu nabycia nieruchomości na wynajem. W tym przypadku należy indywidualnie ocenić, czy taki klient traci status konsumenta. Z orzecznictwa TSUE wynika bowiem, że nabycie jednego lokalu w celach inwestycyjnych nie przesądza o tym, że kredytobiorca nie jest konsumentem.

Na rynku obserwuje się, że coraz więcej przedsiębiorców decyduje się na wystąpienie z roszczeniami przeciwko bankom w związku z kredytami waloryzowanymi do walut obcych. Wiele spraw jest wciąż w toku, jednakże przeważnie zmierzają one w kierunku rozstrzygnięcia korzystnego dla kredytobiorcy. Świadczy o tym chociażby postawa sądów tuż po złożeniu pozwu. Wówczas często wydają postanowienia o zabezpieczeniu roszczeń poprzez zawieszenie obowiązku spłaty rat kredytu na czas trwania postępowania.

W pewnym sensie przełomowa dla przedsiębiorców z perspektywy czasu okazała się uchwała Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 2022 roku w sprawie o sygn. III CZP 40/22. Przesądzono w niej nieważność umów kredytowych waloryzowanych do walut obcych. Ta uchwała pozwala na skuteczne podnoszenie w procesach sądowych, że nie tylko abuzywność postanowień umów kredytów frankowych zawartych przez konsumenta może być podstawą uznania takich umów za nieważne.

W sprawach dotyczących przedsiębiorców można powoływać się na argumenty dotyczące wad konstrukcyjnych umów lub nieprawidłowego określenia mechanizmu waloryzacji. Banki w sporach z przedsiębiorcami przyjmują postawę znaną ze spraw konsumenckich. Przekonują, że umowy są ważne, ponieważ nie naruszają przepisów prawa powszechnie obowiązującego, które dopuszcza zawieranie takich porozumień. Natomiast sądy dostrzegają nieprawidłowości związane z dowolnością kształtowania przez bank zobowiązania kredytobiorcy poprzez ustalanie kursów walut w sposób niepodlegający żadnym ograniczeniom.

Sprawy przedsiębiorców są trudniejsze niż te konsumenckie, o tyle że nie ma ich tak dużo w sądach, zatem linia orzecznicza dopiero się kształtuje. W przypadku konsumentów wydano już bardzo dużo orzeczeń, które są co do zasady zbliżone do siebie w zakresie powoływanej w uzasadnieniach wyroków argumentacji. Z kolei sądy gospodarcze analizują różne podstawy nieważności umów wskazywane przez kredytobiorców. Dotyczy to w szczególności przekroczenia zasady swobody umów, sprzeczności umowy z art. 69 ust. 1 ustawy prawo bankowe oraz sprzeczności umowy z zasadami współżycia społecznego.

Stwierdzenie nieważności umowy kredytu oznacza, że kredytobiorca nie jest zobowiązany do zapłaty rat kredytu na rzecz banku. Z kolei raty spłacone podlegają zwrotowi jako świadczenie nienależne, co samo w sobie nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jeśli jednak kredytobiorca rozliczał odsetki od kredytu (płatne w comiesięcznych ratach) jako koszt prowadzenia działalności gospodarczej, to w przypadku otrzymania ich zwrotu może zachodzić obowiązek rozliczenia tej kwoty jako przychód. Jednak wszystko zależy od konkretnej sytuacji. Szczególne znaczenie ma to, czy kwota spłacona dotychczas na rzecz banku jest wyższa niż wartość otrzymanego kredytu.

Nieważność umowy nie ma negatywnego wpływu na zdolność kredytową przedsiębiorcy, ponieważ nie wiąże się z wpisem w rejestrach typu BIK. Można natomiast uznać, że unieważnienie umowy wiąże się z możliwością zaoszczędzenia przez przedsiębiorcę środków pieniężnych, co zapewne pozytywnie wpłynie na jego płynność finansową.

Decydując o skierowaniu sprawy do sądu, trzeba pamiętać o istotnej kwestii – o przedawnieniu roszczeń. W szczególności dotyczy to przedsiębiorców ze spłaconymi kredytami. Co do zasady termin przedawnienia wynosi 3 lata od dnia, w którym świadczenie stało się nienależne. Jednak każdą sprawę należy analizować indywidualnie pod kątem okoliczności, które mogą mieć wpływ na bieg przedawnienia roszczeń.

Autorem publikacji
jest adwokat Milena Mocarska, ekspertka z kancelarii MBM Legal
—

Tomasz Kaleta, dyrektor zarządzający ds. sprzedaży i marketingu w Develii

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy nie miał dotychczas istotnego wpływu na poziom sprzedaży mieszkań. Z naszego doświadczenia wynika, że korzystają z niego przede wszystkim osoby, które już wcześniej interesowały się tą formą finansowania, dlatego jego wpływ na generowanie nowego popytu pozostaje ograniczony.

Większość naszych inwestycji mieści się w założeniach programu, jednak dotyczy to wybranych mieszkań spełniających obowiązujące limity cenowe. W Warszawie są to m.in. lokale w projektach Oliwska Vita oraz Bemowo Vita, w Poznaniu mieszkania w programie dostępne są w osiedlu Unia Lubelska Vita, natomiast we Wrocławiu kwalifikują się do niego lokale w większości realizowanych inwestycji, z wyjątkiem Traugutta Vita.

Agnieszka Majkusiak, Dyrektor Generalna ds. Sprzedaży i Marketingu Atal

Zasady, limity cenowe dla miast, a także dopuszczalne kwoty zakupu oraz wysokość gwarantowanego przez państwo wkładu własnego, otwierają w wielu naszych inwestycjach możliwość skorzystania z programu RKM. Jednakże udział zakupów wspomaganych tą formą finansowania nie stanowi dużego odsetka ogółu transakcji. Jest to dobre rozwiązanie w inwestycjach o niższym pułapie cenowym, np. w takich naszych inwestycjach jak: Ogrody Andersa w Gliwicach, Niebieski Bursztyn w Redzie czy Atal Idea w Swarzędzu.

Dla klientów kluczową kwestią jest bieżąca obsługa kredytu i wysokość raty. Dlatego ten program sprawdza się w grupie klientów, którzy mają zdolność kredytową i są w stanie zmieścić w budżecie comiesięczną ratę, ale trudno im zebrać wymaganą kwotę na wkład własny.

Przeważnie są to młode pary, kupujące pierwsze, nieduże mieszkanie lub planujące powiększenie rodziny. Taki jest zresztą modelowy odbiorca tego programu. Zdecydowanie zasługuje on na większy rozgłos i współpracujący z nami eksperci finansowi rekomendują go zainteresowanym osobom.

Monika Kudełko, Dyrektor ds. Strategii i  Komunikacji Marketingowej w Activ Investment

Większość naszych projektów realizujemy w centrach metropolii, gdzie rynkowe realia często rozmijają się z ustawowymi limitami programu Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy. Rozumiemy jednak potrzeby osób, które posiadają zdolność kredytową, lecz barierą jest dla nich brak zgromadzonego wkładu własnego. Odpowiedzią na to wyzwanie jest nasze Osiedle Area Park II w Gliwicach, zlokalizowane zaledwie 20 minut od serca Katowic.

Wyselekcjonowaliśmy tam pulę 11 mieszkań, które precyzyjnie wpisują się w wymogi programu, umożliwiając zakup bez angażowania własnych oszczędności. Choć sztywne limity znacząco zawężają rynkową ofertę, Gliwice stanowią tu doskonały, racjonalny kompromis: oferują wysoką jakość życia i bliskość aglomeracji w cenie, która realnie otwiera drzwi do własnego M. To propozycja dla tych, którzy nie chcą tracić lat na odkładanie kapitału, lecz wolą już teraz zainwestować w sprawdzoną lokalizację.

Renata Mc Cabe – Kudla, Country Manager w Grupo Lar Polska

Nie mamy żadnego mieszkania, które byłoby w cenie mieszczącej się w stawkach określonych dla Warszawy. Stawki w Warszawie są niestety na tyle niskie, że chyba jest bardzo niewiele mieszkań w mieście na rynku pierwotnym, które pozwoliłyby na skorzystanie z tego kredytu.

Kamil Rutkowski, Prezes Zarządu Rutkowski Group

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy oceniamy jako potrzebne i racjonalne narzędzie wsparcia rynku mieszkaniowego. Dla wielu klientów największą barierą w zakupie mieszkania nie jest sama rata kredytu, lecz konieczność zgromadzenia wkładu własnego. W tym kontekście program stanowi dobre rozwiązanie dla osób, które mają stabilne dochody i zdolność kredytową, ale nie dysponują odpowiednimi oszczędnościami. Uważamy, że tego typu instrument jest niezbędnym elementem rynku finansowego.

Do programu Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy kwalifikuje się znacząca część mieszkań z naszej oferty, w szczególności lokale, których ceny mieszczą się w limitach określonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego dla poszczególnych regionów i typów rynku. Do programu kwalifikują się między innymi mieszkania realizowane w inwestycji Ignatki Forest koło Białegostoku.

W naszym warmińsko-mazurskim oddziale znaczna część mieszkań, szczególnie tych o standardowych, najczęściej poszukiwanych powierzchniach, spełnia kryteria programu. W praktyce obserwujemy spore zainteresowanie tym rozwiązaniem. Około 40 proc. naszych klientów kredytowych w tym regionie skorzystało z programu, w dużej mierze są to osoby poniżej 30. roku życia.

Z perspektywy sprzedażowej widać, że program jest szczególnie pomocny dla młodych osób i rodzin rozpoczynających samodzielne życie, które nie zdążyły jeszcze zgromadzić środków na wkład własny.

Witold Kikolski, Członek Zarządu MS Waryński Development S.A.

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy pozytywnie wpływa na dostępność mieszkań dla osób, które nie dysponują środkami na wkład własny. W praktyce zwiększa on grupę potencjalnych nabywców, szczególnie w segmencie mieszkań o mniejszych metrażach i umiarkowanej cenie całkowitej. Jego znaczenie jest jednak uzależnione od limitów cenowych obowiązujących w danym regionie oraz bieżącej sytuacji kredytowej gospodarstw domowych.

W naszej inwestycji Stacja Ligocka w Katowicach obecnie około 10 mieszkań spełnia warunki programu przy założeniu braku wkładu własnego. Są to przede wszystkim lokale dwupokojowe o metrażu do 40 mkw. To segment cieszący się dużym zainteresowaniem, zarówno wśród młodych nabywców, jak i osób kupujących pierwsze mieszkanie.

Mariusz Gajżewski, Head of Sales, Marketing and Communication BPI Real Estate Poland

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy, który umożliwia zakup mieszkania bez konieczności posiadania wkładu własnego, jest jednym z elementów wspierających dostępność mieszkań dla części klientów. W praktyce jego znaczenie zależy jednak od limitów cenowych obowiązujących w poszczególnych miastach. W największych aglomeracjach, takich jak Warszawa czy Gdańsk limity te często są relatywnie niskie w stosunku do cen nowych mieszkań, dlatego tylko część oferty deweloperskiej może się w nich mieścić. Zainteresowanie klientów tym rozwiązaniem jest zauważalne, choć nie stanowi dominującego czynnika wpływającego na sprzedaż. Dla większości naszych nabywców kluczowe pozostają lokalizacja, jakość projektu oraz długoterminowa wartość nieruchomości.

Andrzej Swoboda, Wiceprezes Zarządu, Grupa CTE

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy oceniamy jako bardzo interesujące rozwiązanie, ponieważ odpowiada na jedną z największych barier przy zakupie pierwszego mieszkania jaką jest konieczność zgromadzenia wkładu własnego. Dla wielu młodych osób czy rodzin to właśnie brak kilkudziesięciu lub nawet kilkuset tysięcy złotych oszczędności jest dziś największą przeszkodą w wejściu na rynek mieszkaniowy. Program pozwala tę barierę ominąć, a dodatkowo przewiduje bezpośrednie dopłaty do kredytu w przypadku narodzin kolejnego dziecka, co realnie zmniejsza zadłużenie gospodarstwa domowego.

Z naszej perspektywy największym problemem programu jest jednak niewielka świadomość jego istnienia wśród potencjalnych kupujących. Program funkcjonuje już od pewnego czasu, ale nie jest szczególnie intensywnie promowany przez państwo, przez co wielu klientów dowiaduje się o nim dopiero w trakcie rozmów z doradcą kredytowym lub w biurze sprzedaży.

Jeśli chodzi o ofertę naszej firmy, część mieszkań spełnia kryteria cenowe programu. Dotyczy to gotowych, trzypokojowych mieszkań na bezszynszowym  Osiedlu Bakaliowym oraz naszego, najnowszego projektu Kaparowa 5 realizowanego we Wrocławiu.

Joanna Chojecka, Dyrektor ds. Sprzedaży i Marketingu na Warszawę, Wrocław i Łódź w Grupie Robyg

Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy ma realne znaczenie przede wszystkim jako narzędzie ułatwiające wejście na rynek osobom, które nie dysponują środkami na wkład własny, co przez lata stanowiło jedną z głównych barier przy zaciąganiu kredytu hipotecznego. Dzięki gwarancji wkładu własnego udzielanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) kredytobiorcy mogą uzyskać finansowanie nawet do 100 % wartości nieruchomości, co oznacza, że nie muszą wcześniej gromadzić własnych środków na ten cel. To z kolei zwiększa dostępność kredytów dla kredytobiorców ze zdolnością spłaty, ale bez oszczędności na wkład własny, zarówno na rynku pierwotnym, jak i wtórnym oraz przy budowie domu jednorodzinnego.

Z naszej perspektywy program ten ostatecznie może pozytywnie wpłynąć na popyt na mieszkania, szczególnie w segmencie pierwszego zakupu. Ułatwienie uzyskania kredytu zmniejsza barierę wejścia na rynek, co w warunkach rosnącej akcji kredytowej i większej transparentności cen może skłaniać większą grupę osób do podjęcia decyzji o zakupie.

Jednocześnie warto podkreślić, że kwalifikowalność mieszkań do programu zależy od limitów cenowych i formalnych warunków programu, które są określane odrębnie dla rynku pierwotnego i wtórnego oraz w zależności od lokalizacji. Oznacza to, że liczba zakwalifikowanych mieszkań zależy od aktualizacji limitów cen BGK oraz bieżącej oferty. W praktyce wiele lokali w popularnych lokalizacjach i bardziej atrakcyjnych projektach może kwalifikować się do RKM, o ile cena za metr oraz inne parametry mieszczą się w limicie programu – co z kolei może zwiększać ich atrakcyjność dla rodzin i osób planujących zakup pierwszego mieszkania.

Podsumowując, Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy może stanowić istotny impuls popytowy, wspierając tych nabywców, którzy wcześniej ze względu na brak wkładu własnego rezygnowali z zakupu, a jednocześnie jest narzędziem zwiększającym potencjalny rynek klientów zainteresowanych ofertą deweloperską.

W naszej ofercie mieszkania kwalifikujące się do kredytu można znaleźć we Wrocławiu w inwestycjach  Apartamenty Krakowska i Tarnogaj, w Warszawie w projekcie Rytm Mokotowa, w Gdańsku w osiedlach Szumilas, Dobre Miejsce i Rosa Residence i w poznańskiej inwestycji Początek Piątkowo, a także w gdyńskiej Foresterii.

Andrzej Gutowski, Dyrektor Sprzedaży Ronson Development

Na chwilę obecną program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy ma niewielki wpływ na sprzedaż mieszkań. Limity cenowe zmieniły się niedawno, więc w przyszłości program może zyskać na znaczeniu, ale obecnie nie obserwujemy większych zmian w zainteresowaniu klientów. Rozmawiając z naszymi sprzedawcami, widzimy, że zgłoszenia w ramach tego programu pojawiają się tylko sporadycznie. Większość osób nie zna tej możliwości, ponieważ sam program nie jest szeroko promowany ani nagłaśniany, a więc jego świadomość wśród klientów jest ograniczona.

Marcin Michalec, Dyrektor Zarządzający, Okam Capital 

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy, ze względu na szereg wyśrubowanych restrykcji, będzie mieć ograniczony wpływ na rynek. Jego skuteczność jest blokowana m.in. przez limity cenowe za metr kwadratowy, które w największych miastach z trudem nadążają za rynkowymi realiami 2026 roku. Jesteśmy natomiast świadomi, że Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy może mieć lepszą skuteczność w małych miejscowościach.

Damian Tomasik, Prezes Alter Investment

Program Rodzinny Kredyt Mieszkaniowy może być atrakcyjnym rozwiązaniem dla części kupujących, szczególnie dla osób, które nie posiadają wkładu własnego. Z pewnością zwiększa on dostępność kredytu dla wybranej grupy klientów. Nie jest to jednak największe wyzwanie rynku mieszkaniowego.

Znacznie większym problemem są zawiłe i długotrwałe procedury administracyjne związane z przygotowaniem inwestycji. Gdyby ścieżka uzyskiwania decyzji planistycznych i pozwoleń na budowę była prostsza i bardziej przewidywalna, na rynku pojawiałoby się znacznie więcej nowych mieszkań. Większa podaż naturalnie przełożyłaby się również na niższe ceny mieszkań.

Warto też spojrzeć na ten program z drugiej strony. Jeśli ktoś nie jest w stanie odłożyć środków na wkład własny, pojawia się pytanie, czy w dłuższym okresie będzie w stanie regularnie obsługiwać ratę kredytu. Dlatego takie rozwiązania mogą pomagać części kupujących, ale nie zastąpią stabilnego prawa i sprawnych procedur inwestycyjnych, które są fundamentem zdrowego rynku mieszkaniowego.

Pozyskane środki zostaną przeznaczone na dalszy rozwój portfela magazynowego 7R.

Warunki emisji potwierdzają rosnące zaufanie rynku kapitałowego do 7R oraz konsekwentną poprawę postrzegania ryzyka kredytowego spółki. Marża w ramach serii D wyniosła 4,25%, wobec 4,80% w poprzednich emisjach w PLN, a także znacznie poniżej 5,5% z emisji denominowanej w EUR. Spadek kosztu finansowania oznacza dla 7R większą efektywność pozyskiwania kapitału i tworzy dodatkową przestrzeń do dalszego zwiększania skali działalności.

– Pozyskanie finansowania na coraz lepszych warunkach jest bezpośrednim efektem konsekwentnej realizacji naszej strategii finansowej oraz poprawy profilu kredytowego Grupy 7R. Spadek kosztu długu zwiększa efektywność alokacji kapitału i daje nam większą elastyczność w dalszym skalowaniu działalności. Emisja obligacji serii D wzmacnia strukturę finansowania 7R i wspiera długoterminowy rozwój portfela magazynowego w Polsce, Czechach oraz Niemczech, gdzie planujemy zbudowanie portfela bilansowego w wysokości 800 tys. mkw. w ciągu najbliższych kilku lat – skomentował Tomasz Mika, Członek Zarządu i CFO w 7R.

Uplasowanie obligacji zbiega się również z pozytywnymi informacjami rynkowymi o popycie na powierzchnie magazynowe, który w ubiegłym roku wyniósł 6,8 mln mkw., co stanowi drugi w historii wynik, ustępujący swoim rozmiarem jedynie rekordowemu rezultatowi z 2021 roku. Malejący wakat istniejącej powierzchni powoduje rosnące zainteresowanie nowymi projektami, zarówno na głównych rynkach, jak i w lokalizacjach wschodzących.

– Dziękujemy inwestorom za zaufanie okazane 7R w wymagającym i zmiennym otoczeniu rynkowym. Sukces emisji oraz istotne obniżenie marży potwierdzają rosnące zainteresowanie inwestorów naszym profilem kredytowym oraz jakością aktywów. To wyraźny sygnał, że rynek kapitałowy pozytywnie ocenia stabilność finansową 7R i długoterminowy potencjał naszego biznesu – powiedział Piotr Pikiewicz, Head of Debt & Treasury w 7R.

O 7R

7R to wiodący deweloper nieruchomości komercyjnych, dostarczający wysokiej jakości, elastyczne powierzchnie magazynowe w Polsce, Czechach i Niemczech. Firma współpracuje z klientami różnorodnych branż, oferując obiekty magazynowe i przemysłowe, w tym projekty typu „built-to-suit” (BTS). 7R posiada portfolio obejmujące duże parki logistyczne, jednostki typu Small Business Units (SBU) oraz miejskie magazyny 7R City Flex.  Założona w Polsce firma, zrealizowała dotychczas projekty o łącznej powierzchni ponad 1,8 mln mkw., a w przygotowaniu znajduje się kolejne 2,5 mln mkw. GLA. 7R jest zaufanym i stabilnym finansowo partnerem. Zaangażowanie w działania z zakresu ESG, jest integralną częścią rozwoju firmy, czego wyrazem jest linia niskoemisyjnych, energetycznie efektywnych budynków 7R Green Saver, wspierających realizację celów zrównoważonego rozwoju najemców. Firma angażuje się także w działania na rzecz lokalnych społeczności i przestrzega najwyższych standardów ładu korporacyjnego. Więcej informacji dostępnych jest na stronie: www.7rsa.pl

Kluczowe dane:

• Łączne przeterminowane zadłużenie sektora handlowego jest nadal wysokie – na koniec stycznia br. wynosiło ponad 8,7 mld zł, ale spadło r/r o ponad 277 mln zł (3,1%);
• Handel detaliczny – zaległe zadłużenie spadło o ponad 196 mln zł (ok. 6 proc. r/r), co pokazuje poprawę kondycji finansowej sektora;
• Handel hurtowy – niespłacone zobowiązania zmniejszyły się o ponad 13 mln zł, a liczba firm z problemami finansowymi spadła o ponad 2 300 podmiotów w ciągu roku;
• Polacy planują wydatki przed świętami ostrożnie – 61 proc. balansuje wydatki, a 29 proc. je ograniczy.

Mimo że zaległe długi handlu wciąż należą do jednych z najwyższych w gospodarce, kondycja sektora ulega poprawie. W ciągu ostatnich 12 miesięcy przyniosły wyraźny trend spadkowy, co może zwiastować stopniową odbudowę stabilności finansowej firm handlowych. Kluczowy wpływ na ten wynik ma przede wszystkim handel detaliczny, gdzie zaległe zadłużenie zmniejszyło się o niemal 6 proc. r/r (196 mln zł). Co istotne, znacznie spadła liczba niesolidnych dłużników – o prawie 4 tys. podmiotów. Handel hurtowy również odnotowuje poprawę – na koniec stycznia br. zaległe zobowiązania w tym segmencie zmniejszyły się o ponad 13 mln zł, a liczba firm z problemami płatniczymi zredukowała się w ciągu roku o ponad 2 300 podmiotów.

Nie zmienia to jednak faktu, że przeterminowane zadłużenie w sektorze pozostaje nadal olbrzymie – w handlu detalicznym wynosi ponad 3,1 mld zł, a w hurtowym ponad 4,4 mld zł.

Poprawa kondycji finansowej handlu detalicznego znajduje odzwierciedlenie również w danych GUS. W lutym 2026 r. sprzedaż detaliczna (w cenach stałych) była wyższa niż przed rokiem o 5,0 proc., co wskazuje na odbudowę popytu konsumenckiego. Choć w ujęciu miesięcznym odnotowano spadek o 5,6 proc. względem stycznia, to w okresie styczeń-luty 2026 r. wzrosła o 3,8 proc. r/r (wobec wzrostu o 2,0 proc. w analogicznym okresie 2025 r.).

– Jak pokazują dane, spadek liczby zadłużonych firm w połączeniu z realnym wzrostem sprzedaży to sygnały trwałej zmiany, a nie tylko sezonowego wahnięcia.  Obserwowana poprawa nie jest przypadkowa także z innego względu. Wynika również z nowej strategii przedsiębiorstw, które coraz większy nacisk kładą na dyscyplinę kosztowo-płynnościową oraz budowanie zaufania klientów. W skali całego sektora można mówić o umiarkowanej poprawie, bo sprzedaż idzie realnie w górę, ale marże nadal są pod presją. Branży sprzyjają niska inflacja, realny wzrost płac i niższe stopy procentowe. Przeciwwagą pozostają jednak wysokie ceny paliw, słabsze nastroje i zatory płatnicze. Te ostatnie stanowią aż 19 proc. łącznych zaległości firm w gospodarce, co jest ogromnym wyzwaniem dla handlu – tłumaczy Paweł Szarkowski, prezes BIG InfoMonitor.

Prawdziwym testem nowej strategii firm będzie najbliższy okres świąteczny, który co roku stanowi jeden z kluczowych momentów dla tej branży. To właśnie teraz widać, na ile działania ukierunkowane na budowanie relacji z klientem i lepsze dopasowanie oferty, przekładają się na realne decyzje zakupowe konsumentów.

Ostrożny konsument – święta pod kontrolą budżetu

Jeszcze jedno zjawisko może wpłynąć na dynamikę sprzedaży w handlu – decyzje zakupowe konsumentów. Z badania BIG InfoMonitor wynika, że choć ponad jedna czwarta Polaków planuje wydać na Wielkanoc więcej niż rok temu, nie stoi za tym większy optymizm i większa skłonność do konsumpcji. Aż 83 proc. osób z tej grupy wskazuje, że powodem większych wydatków są wyższe ceny.  Oznacza to, że ewentualny wzrost wartości sprzedaży w okresie przedświątecznym może być w dużej mierze efektem inflacji, a nie realnego zwiększenia ilości zakupów.

Taka sytuacja może krótkoterminowo poprawiać przychody firm handlowych, jednak nie gwarantuje poprawy ich kondycji finansowej. Jeśli konsumenci kupują mniej lub wybierają tańsze produkty, marże pozostają pod presją, co może osłabić tradycyjny efekt świątecznego ożywienia.

– Firmy handlowe mierzą się z trwałym wzrostem kosztów: logistycznych, energii, wynagrodzeń i czynszów. Ta zmienność powoduje, że dotychczasowe modele oparte wyłącznie na skali i niskich cenach tracą skuteczność. Dlatego w obecnych warunkach największym wyzwaniem dla handlu pozostaje odbudowa i utrzymanie zaufania konsumentów. Klienci są bardziej świadomi cen, częściej porównują oferty i podejmują decyzje zakupowe w sposób bardziej przemyślany. Drugim kluczowym elementem jest zdolność firm do elastycznego reagowania na zmieniające się zachowania konsumentów. Firmy, które potrafią szybko dostosować ofertę, promocyjne działania czy kanały sprzedaży do aktualnych potrzeb klientów, mają większą szansę na utrzymanie obrotów i ograniczenie ryzyka finansowego w okresach mniejszej aktywności zakupowej. Kluczowe staje się więc odporność, elastyczność oraz adaptacyjność – podsumowuje dr hab. Waldemar Rogowski, główny analityk BIG InfoMonitor.

Lokalny handel podzielony długami

Na tle ogólnopolskiej poprawy kondycji handlu wyraźnie rysują się różnice regionalne. Największe zadłużenie koncentruje się w województwie mazowieckim, gdzie zaległe zobowiązania firm przekroczyły 1,8 mld zł, skupiając jednocześnie najwięcej przedsiębiorstw z problemami płatniczymi – blisko 14 tys. podmiotów. Wysokie zaległości notują także Śląsk i Wielkopolska – po ponad 1 mld zł, gdzie liczba niesolidnych podmiotów przekracza odpowiednio 8,7 tys. i 6,7 tys. przedsiębiorstw. Wyróżnia się też woj. kujawsko-pomorskie, gdzie średnia kwota zaległości przypadająca na jeden podmiot jest najwyższa i przekracza 183 tys. zł, co wskazuje na większą skalę problemu w pojedynczych przedsiębiorstwach.

Na drugim biegunie znajduje się województwo opolskie z zadłużeniem na poziomie ok. 114 mln zł, a najmniej zadłużonych firm działa na Podlasiu – 1295 podmiotów. To zróżnicowanie pokazuje, że poprawa w handlu nie jest równomierna – jej tempo zależy od lokalnych uwarunkowań i odporności firm na presję kosztową oraz zmienne zachowania konsumentów.

Źródło: Rejestr Dłużników BIG InfoMonitor i baza BIK (dane na koniec stycznia 2026)

Kluczowe dane:

• 645,8 mln zł wynosi zaległe zadłużenie sektora rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa;
• 9 mln zł r/r (-1,4%) mniej zaległego zadłużenia w rolnictwie;
• 2 470 firm z sektora ma przeterminowane zobowiązania (rok wcześniej 2 566);
• 453,4 mln zł (70%) zadłużenia przypada na segment upraw i hodowli (PKD 01);
• -26,9 pkt – wskaźnik koniunktury rolnictwa IRG SGH w I kw. 2026 r. jest jednym z najniższych odczytów w historii badania.

Na ostrożne nastroje w branży wskazują również badania koniunktury w rolnictwie. Zgodnie z najnowszą „Informacją sygnalną” Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH za I kwartał 2026 r. główny wskaźnik koniunktury w rolnictwie (IRGAGR) spadł do poziomu 26,9 pkt. W ciągu zaledwie trzech miesięcy jego wartość obniżyła się o 12,6 pkt., a w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku jest niższa o 7,2 pkt. Spadek jest jednym z największych w historii badań. Autorzy analizy zwracają uwagę, że kwartalne pogorszenie nastrojów okazało się większe niż w okresie globalnego kryzysu finansowego z lat 2008–2009 czy podczas szoku energetycznego z 2022 r. Dane te pokazują, że rolnicy wchodzą w nowy sezon produkcyjny z dużą ostrożnością, mimo że kalendarzowa wiosna zwykle kojarzy się z początkiem poprawy koniunktury.

Redukcja zobowiązań rolnictwa, ale bez fali optymizmu

Na tym tle dane dotyczące zaległego zadłużenia przynoszą umiarkowanie lepszy obraz sytuacji. Łączna kwota zaległych zobowiązań firm z sektora rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa na koniec stycznia 2026 r. wyniosła 645,8 mln zł wobec 654,8 mln zł rok wcześniej. Oznacza to spadek o ponad 9 mln zł. Jednocześnie liczba przedsiębiorstw z zaległościami zmniejszyła się z 2 566 do 2 470. W ujęciu statystycznym można więc mówić o lekkiej poprawie w porównaniu z poprzednim rokiem, jednak skala przeterminowanego zadłużenia całego sektora pozostaje nadal wysoka.

Największa część zaległości przypada na działalność obejmującą uprawy rolne oraz chów i hodowlę zwierząt (PKD 01). Odpowiada ona za zdecydowaną większość problemów płatniczych w branży (70 proc.), choć nawet ich sytuacja w skali roku poprawiła się. W tej kategorii zaległe zobowiązania spadły z 491,3 mln zł do 453,4 mln zł. Oznacza to zmniejszenie zaległości o blisko 38 mln zł (7,7 proc.) w ciągu roku. Zmniejszyła się również liczba niesolidnych płatników z 1 493 do 1 415 podmiotów.

– Spadek przeterminowanego zadłużenia o kilka milionów złotych w skali całego sektora można określić jako odwilż po trudnym okresie ostatnich lat. Nie zmienia to jednak faktu, że ponad 645 mln zł zaległych zobowiązań wciąż pokazuje dużą rozpiętość wyzwań finansowych, z jakimi mierzą się nadal gospodarstwa rolne. W wielu przypadkach poprawa wynika z większej ostrożności finansowej, ograniczenia inwestycji oraz koncentracji na utrzymaniu płynności finansowej – mówi Paweł Szarkowski, prezes BIG InfoMonitor.

Sytuacja finansowa rolników wciąż zależy w dużym stopniu od poziomu kosztów produkcji.
W ostatnich latach branża zmagała się z silną presją kosztową obejmującą przede wszystkim energię, nawozy, środki ochrony roślin oraz pasze – czyli elementy stanowiące podstawę każdego procesu produkcyjnego. Podwyżki cen istotnie ograniczyły rentowność wielu gospodarstw. Jednocześnie producenci funkcjonowali w warunkach dużej zmienności cen skupu. Taka kombinacja czynników sprawia, że nawet niewielkie pogorszenie warunków rynkowych, szybko przekłada się na płynność finansową gospodarstw rolnych.

– Rolnictwo należy do sektorów szczególnie wrażliwych na relację między kosztami produkcji a cenami sprzedaży. Jeśli ceny środków produkcji rosną szybciej niż ceny skupu, marża producentów szybko topnieje często stając się ujemną. W takich warunkach nawet niewielkie wahania rynku mogą prowadzić do problemów z terminowym regulowaniem zobowiązań. Dlatego dane o zaległym zadłużeniu warto analizować razem z kontekstem kosztów produkcji i ogólnej sytuacji gospodarczej – podkreśla dr hab. Waldemar Rogowski, główny analityk BIG InfoMonitor.

Rolnicy rozpoczynają tegoroczny sezon w warunkach podwyższonej niepewności. Z jednej strony dane o zaległym zadłużeniu pokazują niewielki spadek zaległości, z drugiej wskaźniki koniunktury wskazują na bardzo słabe nastroje w branży.

– Ryzyko spotęgowała mroźna zima. W wielu regionach kraju najmroźniejsza od wielu lat – co zmusiło wielu rolników do kosztowego odtwarzania i zapowiada niższe plony. Dodatkowo napięcie na Bliskim Wschodzie, podbija ceny energii – drożeje paliwo do maszyn rolniczych oraz gaz niezbędny do produkcji nawozów. W efekcie drastycznie wzrastają koszty produkcji, które mogą istotnie pogorszyć sytuację ekonomiczną tego sektora. W dłuższej perspektywie dużym problemem dla branży może być  susza. Trend ostatnich lat sugeruje utrwalenie suszy jako zjawiska powtarzalnego. Zima nie poprawiła zapasów wody w glebie, a modele klimatyczne przewidują ciepłą i stosunkowo suchą wiosnę  – zauważa dr hab. Waldemar Rogowski.

Rolnictwo na Lubelszczyźnie zmaga się z najwyższymi zaległymi długami

Na tle łącznych zaległości firm w sektorze rolnictwa, które na koniec stycznia br. wyniosły około 646 mln zł, coraz wyraźniej widać wpływ pogarszającej się koniunktury w branży. Spadek cen skupu podstawowych produktów rolnych – aż o 10,9 proc. r/r w grudniu 2025 r. – przy jednocześnie wysokich kosztach produkcji (nawozy, energia, pasze, paliwo) znacząco obniża opłacalność działalności gospodarstw i firm rolnych. Coraz mocniejsza presja finansowa dotyka szczególnie producentów zbóż, mleka oraz trzody chlewnej, którzy funkcjonują obecnie na granicy rentowności.

Najsłabiej wypadają przedsiębiorstwa z woj. lubelskiego. Zaległe zobowiązania wobec banków i kontrahentów wyniosły tu blisko 116 mln zł, co stanowi 18 proc. z całkowitych zaległości sektora. Przeciętnie na jedną firmę przypada aż 927 tys. zł długu – najwyższa wartość spośród wszystkich regionów. Sytuacja ta odzwierciedla pogłębiający się problem płynności finansowej, który zgodnie z danymi i analizami BIG InfoMonitor i BIK staje się coraz bardziej powszechny w rolnictwie.

Niepokój budzi też kondycja płatnicza firm rolnych na Mazowszu, Pomorzu Zachodnim i w Wielkopolsce. To właśnie woj. wielkopolskie odnotowuje największą liczbą zadłużonych przedsiębiorstw – 346 podmiotów. Rozdrobnienie struktury produkcji, presja cenowa wynikająca z nadpodaży surowców oraz rosnące koszty operacyjne powodują, że coraz więcej firm ma trudności z terminową obsługą zobowiązań.

Po przeciwnej stronie zestawienia znajdują się województwa świętokrzyskie, opolskie i podkarpackie. Łączne zaległości firm rolnych wynoszą tam odpowiednio ponad 5,2 mln zł, 6,6 mln zł i 8,8 mln zł. Regiony te charakteryzują się również najniższą liczbą niesolidnych płatników, co może wynikać z bardziej zrównoważonej struktury produkcji oraz mniejszej skali ekspozycji na wahania cen surowców rolnych.

Źródło: Rejestr Dłużników BIG InfoMonitor i baza BIK (dane na koniec stycznia 2026)

Polska wyrosła na jednego z liderów rynku aktywów wirtualnych w Europie – w oficjalnym rejestrze VASP, prowadzonym przez katowicką Izbę Administracji Skarbowej, widnieje obecnie blisko 1300 podmiotów. To ogromny potencjał, który właśnie zderza się z twardą ścianą unijnych przepisów MiCA. Od 30 grudnia 2024 roku rejestracja nowych firm w dotychczasowej formule została zablokowana, a te już istniejące mają czas tylko do 1 lipca 2026 roku, aby uzyskać rygorystyczną licencję CASP.

KNF w kleszczach legislacji

Problem polega na tym, że polski nadzór (KNF) ma obecnie związane ręce. Do czasu uchwalenia krajowej ustawy implementującej MiCA, Komisja nie ma formalnej ścieżki do procesowania wniosków o licencje. Branża alarmuje: brak odpowiednich zasobów kadrowych do obsługi ponad tysiąca skomplikowanych postępowań w tak krótkim czasie może doprowadzić do zatoru, który sparaliżuje rynek. Polscy przedsiębiorcy, zamiast skupiać się na innowacjach, drżą o ciągłość operacyjną po 1 lipca.

Ryga: Autostrada zamiast zatoru

W tej atmosferze niepewności oczy polskiego biznesu coraz częściej zwracają się ku Rydze. Łotewski bank centralny (Latvijas Banka) nie tylko od stycznia 2025 roku aktywnie przyjmuje wnioski o licencje, ale oferuje model współpracy, który w Polsce pozostaje w sferze marzeń. Pre-licensing, szybkie konsultacje merytoryczne trwające do 30 dni oraz jasna ścieżka autoryzacji sprawiają, że Łotwa staje się naturalnym wyborem dla polskiego kapitału.

Dlaczego polskie firmy wybierają Bałtyki?

• Przewidywalność: Proces licencyjny na Łotwie zamyka się często w 60 dniach, podczas gdy w Polsce czas oczekiwania pozostaje wielką niewiadomą.
• Paszportyzacja: Licencja uzyskana w Rydze pozwala na legalne świadczenie usług w całej Unii Europejskiej, co przy polskim zatorze daje ogromną przewagę konkurencyjną.
• Wsparcie ekosystemu: Ulgi dla startupów i sprawny system wizowy (Startup Visa) przyciągają nie tylko firmy, ale i najlepszych programistów z regionu CEE.

Moment krytyczny

Ryga przestaje być tylko lokalnym sąsiadem – staje się regionalnym centrum, w którym zapadają decyzje o kierunkach przepływu cyfrowego kapitału. Spotkanie liderów branży podczas nadchodzącego szczytu UN:BLOCK 2026 (1–2 kwietnia w Rydze) to dla wielu polskich projektów ostatnia szansa, by bezpośrednio z łotewskimi regulatorami omówić bezpieczną migrację i zabezpieczyć przyszłość swojego biznesu.

Polska stoi przed wyborem: albo błyskawicznie udrożni procesy licencyjne, albo odda walkę o status technologicznego lidera regionu walkowerem. 1 lipca 2026 roku nikogo nie będzie już interesować, dlaczego ustawa się opóźniła. Liczyć się będzie tylko to, kto ma licencję, a kto musi zamknąć biznes.

***

O UN:BLOCK 2026: Największa w Europie Północnej konferencja poświęcona technologii blockchain i nowoczesnym finansom. Miejsce operacyjnego styku biznesu i regulatorów. Więcej: www.unblockeurope.com

25 marca w Gemini Park Bielsko-Biała odbyło się oficjalne otwarcie zmodernizowanej placówki PKO Banku Polskiego. Przestrzeń została zaprojektowana zgodnie z najnowszymi i najwyższymi standardami obsługi klienta, łącząc nowoczesne rozwiązania technologiczne z komfortową przestrzenią doradczą.

Lokal zajmuje powierzchnię ponad 236 mkw. Nowa aranżacja placówki znacząco poprawia funkcjonalność i jakość obsługi. Klienci mają do dyspozycji przestronną strefę oczekiwania z systemem kolejkowym, trzy stanowiska obsługi zapewniające większą dyskrecję oraz wydzielone pokoje spotkań do rozmów z doradcami. Oddział wyposażono także w nowoczesne rozwiązania samoobsługowe, w tym recyklery, stanowisko internetowe oraz strefę multimedialną dla dzieci. Lokalny charakter miejsca podkreśla element identyfikacji wizualnej nawiązujący do miasta Bielsko-Biała.

Placówka funkcjonuje od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00–18:00, a od połowy kwietnia będzie dostępna dla klientów również w soboty, w godzinach 9:00–16:00, co dodatkowo zwiększy dostępność usług bankowych dla odwiedzających centrum.

– Ofertę Gemini Park Bielsko-Biała rozwijamy w oparciu o codzienne potrzeby klientów oraz lokalny kontekst, tworząc spójną, kompleksową przestrzeń łączącą zakupy, usługi i funkcje życia codziennego. Modernizacja placówki PKO Banku Polskiego to kolejny krok w konsekwentnym wzmacnianiu segmentu usług, który pozostaje jednym z najszybciej rozwijających się obszarów w centrach handlowych – podkreśla Krzysztof Brączek – Dyrektor Centrum Gemini Park Bielsko-Biała.

PKO Bank Polski, obsługujący ponad 12,5 mln klientów, od lat pozostaje liderem w zakresie bankowości mobilnej i nowoczesnych usług finansowych. Bank dysponuje jedną z najszerszych i wielokrotnie nagradzanych ofert na rynku, skierowaną zarówno do klientów indywidualnych, jak i przedsiębiorców. Konsekwentne podnoszenie jakości obsługi przekłada się na rosnące zaufanie klientów, a połączenie wieloletniego doświadczenia z nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi sprawia, że PKO Bank Polski pozostaje najbardziej mobilnym bankiem w Polsce, z którego usług korzystają miliony użytkowników każdego roku.

Kluczowe dane:

• 645,8 mln zł wynosi zaległe zadłużenie sektora rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa;
• 9 mln zł r/r (-1,4%) mniej zaległego zadłużenia w rolnictwie;
• 2 470 firm z sektora ma przeterminowane zobowiązania (rok wcześniej 2 566);
• 453,4 mln zł (70%) zadłużenia przypada na segment upraw i hodowli (PKD 01);
• -26,9 pkt – wskaźnik koniunktury rolnictwa IRG SGH w I kw. 2026 r. jest jednym z najniższych odczytów w historii badania.

Na ostrożne nastroje w branży wskazują również badania koniunktury w rolnictwie. Zgodnie z najnowszą „Informacją sygnalną” Instytutu Rozwoju Gospodarczego SGH za I kwartał 2026 r. główny wskaźnik koniunktury w rolnictwie (IRGAGR) spadł do poziomu 26,9 pkt. W ciągu zaledwie trzech miesięcy jego wartość obniżyła się o 12,6 pkt., a w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku jest niższa o 7,2 pkt. Spadek jest jednym z największych w historii badań. Autorzy analizy zwracają uwagę, że kwartalne pogorszenie nastrojów okazało się większe niż w okresie globalnego kryzysu finansowego z lat 2008–2009 czy podczas szoku energetycznego z 2022 r. Dane te pokazują, że rolnicy wchodzą w nowy sezon produkcyjny z dużą ostrożnością, mimo że kalendarzowa wiosna zwykle kojarzy się z początkiem poprawy koniunktury.

Redukcja zobowiązań rolnictwa, ale bez fali optymizmu

Na tym tle dane dotyczące zaległego zadłużenia przynoszą umiarkowanie lepszy obraz sytuacji. Łączna kwota zaległych zobowiązań firm z sektora rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa na koniec stycznia 2026 r. wyniosła 645,8 mln zł wobec 654,8 mln zł rok wcześniej. Oznacza to spadek o ponad 9 mln zł. Jednocześnie liczba przedsiębiorstw z zaległościami zmniejszyła się z 2 566 do 2 470. W ujęciu statystycznym można więc mówić o lekkiej poprawie w porównaniu z poprzednim rokiem, jednak skala przeterminowanego zadłużenia całego sektora pozostaje nadal wysoka.

Największa część zaległości przypada na działalność obejmującą uprawy rolne oraz chów i hodowlę zwierząt (PKD 01). Odpowiada ona za zdecydowaną większość problemów płatniczych w branży (70 proc.), choć nawet ich sytuacja w skali roku poprawiła się. W tej kategorii zaległe zobowiązania spadły z 491,3 mln zł do 453,4 mln zł. Oznacza to zmniejszenie zaległości o blisko 38 mln zł (7,7 proc.) w ciągu roku. Zmniejszyła się również liczba niesolidnych płatników z 1 493 do 1 415 podmiotów.

– Spadek przeterminowanego zadłużenia o kilka milionów złotych w skali całego sektora można określić jako odwilż po trudnym okresie ostatnich lat. Nie zmienia to jednak faktu, że ponad 645 mln zł zaległych zobowiązań wciąż pokazuje dużą rozpiętość wyzwań finansowych, z jakimi mierzą się nadal gospodarstwa rolne. W wielu przypadkach poprawa wynika z większej ostrożności finansowej, ograniczenia inwestycji oraz koncentracji na utrzymaniu płynności finansowej – mówi Paweł Szarkowski, prezes BIG InfoMonitor.

Sytuacja finansowa rolników wciąż zależy w dużym stopniu od poziomu kosztów produkcji.
W ostatnich latach branża zmagała się z silną presją kosztową obejmującą przede wszystkim energię, nawozy, środki ochrony roślin oraz pasze – czyli elementy stanowiące podstawę każdego procesu produkcyjnego. Podwyżki cen istotnie ograniczyły rentowność wielu gospodarstw. Jednocześnie producenci funkcjonowali w warunkach dużej zmienności cen skupu. Taka kombinacja czynników sprawia, że nawet niewielkie pogorszenie warunków rynkowych, szybko przekłada się na płynność finansową gospodarstw rolnych.

– Rolnictwo należy do sektorów szczególnie wrażliwych na relację między kosztami produkcji a cenami sprzedaży. Jeśli ceny środków produkcji rosną szybciej niż ceny skupu, marża producentów szybko topnieje często stając się ujemną. W takich warunkach nawet niewielkie wahania rynku mogą prowadzić do problemów z terminowym regulowaniem zobowiązań. Dlatego dane o zaległym zadłużeniu warto analizować razem z kontekstem kosztów produkcji i ogólnej sytuacji gospodarczej – podkreśla dr hab. Waldemar Rogowski, główny analityk BIG InfoMonitor.

Rolnicy rozpoczynają tegoroczny sezon w warunkach podwyższonej niepewności. Z jednej strony dane o zaległym zadłużeniu pokazują niewielki spadek zaległości, z drugiej wskaźniki koniunktury wskazują na bardzo słabe nastroje w branży.

– Ryzyko spotęgowała mroźna zima. W wielu regionach kraju najmroźniejsza od wielu lat – co zmusiło wielu rolników do kosztowego odtwarzania i zapowiada niższe plony. Dodatkowo napięcie na Bliskim Wschodzie, podbija ceny energii – drożeje paliwo do maszyn rolniczych oraz gaz niezbędny do produkcji nawozów. W efekcie drastycznie wzrastają koszty produkcji, które mogą istotnie pogorszyć sytuację ekonomiczną tego sektora. W dłuższej perspektywie dużym problemem dla branży może być  susza. Trend ostatnich lat sugeruje utrwalenie suszy jako zjawiska powtarzalnego. Zima nie poprawiła zapasów wody w glebie, a modele klimatyczne przewidują ciepłą i stosunkowo suchą wiosnę  – zauważa dr hab. Waldemar Rogowski.

Rolnictwo na Lubelszczyźnie zmaga się z najwyższymi zaległymi długami

Na tle łącznych zaległości firm w sektorze rolnictwa, które na koniec stycznia br. wyniosły około 646 mln zł, coraz wyraźniej widać wpływ pogarszającej się koniunktury w branży. Spadek cen skupu podstawowych produktów rolnych – aż o 10,9 proc. r/r w grudniu 2025 r. – przy jednocześnie wysokich kosztach produkcji (nawozy, energia, pasze, paliwo) znacząco obniża opłacalność działalności gospodarstw i firm rolnych. Coraz mocniejsza presja finansowa dotyka szczególnie producentów zbóż, mleka oraz trzody chlewnej, którzy funkcjonują obecnie na granicy rentowności.

Najsłabiej wypadają przedsiębiorstwa z woj. lubelskiego. Zaległe zobowiązania wobec banków i kontrahentów wyniosły tu blisko 116 mln zł, co stanowi 18 proc. z całkowitych zaległości sektora. Przeciętnie na jedną firmę przypada aż 927 tys. zł długu – najwyższa wartość spośród wszystkich regionów. Sytuacja ta odzwierciedla pogłębiający się problem płynności finansowej, który zgodnie z danymi i analizami BIG InfoMonitor i BIK staje się coraz bardziej powszechny w rolnictwie.

Niepokój budzi też kondycja płatnicza firm rolnych na Mazowszu, Pomorzu Zachodnim i w Wielkopolsce. To właśnie woj. wielkopolskie odnotowuje największą liczbą zadłużonych przedsiębiorstw – 346 podmiotów. Rozdrobnienie struktury produkcji, presja cenowa wynikająca z nadpodaży surowców oraz rosnące koszty operacyjne powodują, że coraz więcej firm ma trudności z terminową obsługą zobowiązań.

Po przeciwnej stronie zestawienia znajdują się województwa świętokrzyskie, opolskie i podkarpackie. Łączne zaległości firm rolnych wynoszą tam odpowiednio ponad 5,2 mln zł, 6,6 mln zł i 8,8 mln zł. Regiony te charakteryzują się również najniższą liczbą niesolidnych płatników, co może wynikać z bardziej zrównoważonej struktury produkcji oraz mniejszej skali ekspozycji na wahania cen surowców rolnych.

Źródło: Rejestr Dłużników BIG InfoMonitor i baza BIK (dane na koniec stycznia 2026)

Uruchomienie usługi odkupu złota w czterech miastach to odpowiedź Mennicy Polskiej na rosnące zapotrzebowanie zidentyfikowane po stronie posiadaczy złotych produktów inwestycyjnych. Wiarygodność i zaufanie, na jakie najstarsza polska mennica pracuje od blisko 260 lat, to zaproszenie do partnerskiej współpracy dla osób zainteresowanych odsprzedażą kruszcu.

Proces rozpoczyna się od umówienia wizyty mailowo, telefonicznie lub bezpośrednio w oddziale w wybranym mieście. Podczas spotkania doświadczeni doradcy przeprowadzają weryfikację i dokonują wyceny złota według aktualnych notowań rynkowych.

W przypadku egzemplarzy, których opakowanie nie zostało naruszone, wycena ustalana od ręki, według  bieżącego kursu złota. Należność dla klienta jest przelewana na indywidualny rachunek bankowy w ciągu dwóch dni roboczych od zawarcia umowy sprzedaży. W przypadku produktów bez oryginalnego zabezpieczenia lub w naruszonym opakowaniu konieczna jest dodatkowo odrębna weryfikacja jakości produktu.

– Uruchomienie usługi odkupu złota w punktach stacjonarnych w Katowicach, Gdyni, Gdańsku i Szczecinie to kolejny krok w budowaniu kompleksowej obsługi inwestorów. Stosunkowo niska bariera wejścia w inwestycje zachęca coraz więcej Polaków do tej formy lokowania środków finansowych. Rozumiemy jednocześnie, że w przypadku chęci szybkiego upłynnienia posiadanego kruszcu, naszym zadaniem jest również tworzenie prostej ścieżki odsprzedaży na uczciwych warunkach. Zapewniamy przejrzysty proces oraz wsparcie doświadczonych specjalistów na każdym etapie transakcji. Nasi klienci mogą mieć pewność, że produkty, które chcą sprzedać zostaną wycenione rzetelnie, a wszystko przebiegnie sprawnie i bezpiecznie – powiedziała Marta Bassani-Prusik, Dyrektor ds. Produktów Inwestycyjnych i Wartości Dewizowych w Mennicy Polskiej.

Usługa odkupu złota prowadzona przez Mennicę Polską jest obecnie dostępna w ośmiu miastach: Warszawie, Poznaniu, Lublinie, Rzeszowie, Katowicach, Gdyni, Gdańsku oraz Szczecinie. Planowane jest uruchomienie usługi w kolejnych punktach.

Roczne rozliczenie 1,5% podatku to dla milionów Polaków realna forma wsparcia organizacji pożytku publicznego. Aż 80% uczestników badania PITax deklaruje, że przekazuje część swojego podatku na rzecz OPP – w tym 61% samodzielnie wybiera konkretną organizację, a 19% przekazuje 1,5% bez wskazania konkretnego podmiotu. Jednocześnie 16% respondentów nie korzysta z tej możliwości.

PIT-11 w formie cyfrowej

Od 2027 roku (dla dochodów uzyskanych w 2026 r.) planowane jest zniesienie automatycznego obowiązku przekazywania pracownikom papierowych formularzy PIT-11. Dokumenty będą dostępne dla podatników wyłącznie w usłudze Twój e-PIT, natomiast płatnicy nadal będą przesyłać PIT-11 do urzędów skarbowych elektronicznie, a fizyczne wydanie formularza pracownikowi nastąpi wyłącznie na jego wniosek.

Zmiana sposobu przekazywania PIT-11 może w praktyce oznaczać większą liczbę automatycznie akceptowanych rozliczeń w systemie rządowym, bez dodatkowej weryfikacji danych czy aktywnego wskazania organizacji pożytku publicznego. To właśnie ten scenariusz budzi obawy części podatników oraz organizacji pozarządowych. 43% ankietowanych uważa, że nowa formuła udostępniania PIT-11 może utrudnić przekazywanie 1,5% podatku, a 32% nie potrafi jednoznacznie ocenić jej skutków. Tylko co czwarty badany sądzi, że poziom wsparcia pozostanie bez zmian.

– Mechanizm 1,5% działa tylko wtedy, gdy podatnik świadomie decyduje, komu chce przekazać część swojego podatku. Jeśli PIT-11 będzie dostępny wyłącznie cyfrowo, część osób może nie zwrócić uwagi na możliwość wsparcia wybranej organizacji. Nawet niewielka zmiana proceduralna może oznaczać realne straty dla trzeciego sektora – komentuje Paweł Piskozub, szef Instytutu Wsparcia Organizacji Pozarządowych. Dlatego kluczowe jest, aby system Twój e-PIT pozwalał na łatwe pobranie i weryfikację danych oraz dawał możliwość aktywnego wyboru organizacji, nawet jeśli fizyczny PIT-11 nie będzie automatycznie przekazywany pracownikowi.

Niepewność podatników wobec cyfryzacji jest wyraźna. 58% badanych opowiada się za tym, aby PIT-11 nadal trafiał bezpośrednio do pracownika, np. w formie papierowej lub mailowej. Z kolei 27% ankietowanych sprzeciwia się temu rozwiązaniu, a 15% nie zajęło stanowiska w tej kwestii. Jednocześnie 77% uważa, że jeśli dokument byłby dostępny wyłącznie w Twój e-PIT, powinien pozwalać na łatwe pobranie danych i wczytanie ich do programów rozliczeniowych – w tym 41% zdecydowanie popiera takie rozwiązanie.

Nie ufamy automatyzmom

Wyniki badania wpisują się w szerszy obraz niepewności podatników wobec systemowych uproszczeń. Jak pokazały wnioski sondażu PITax, 56% Polaków obawia się popełnienia błędu w rocznym zeznaniu PIT, a 33% przyznaje, że nie zna ulg, dzięki którym mogłoby obniżyć swój podatek. Te wartości nie różnią się znacząco od wyników z poprzedniej edycji sondażu przeprowadzonego przed rokiem.

Ponad połowa ankietowanych woli samodzielnie sprawdzić dostępne ulgi, niż w pełni zaufać automatycznym rozwiązaniom. 41% badanych szuka wsparcia u niezależnych doradców podatkowych lub korzysta z komercyjnych programów do rozliczeń. Aż 88% chciałoby lepiej poznać dostępne ulgi podatkowe (wzrost o 5 p.p. r/r), co pokazuje rosnącą potrzebę kontroli nad domowym budżetem.

Sztuczna inteligencja również nie przekonuje podatników jako narzędzie do pełnego rozliczenia. Choć 25% badanych korzysta z AI do wyszukiwania informacji o podatkach (wzrost o 5 p.p. r/r), to 67% nie powierzyłoby algorytmom samodzielnego wypełnienia deklaracji (wzrost o 2 p.p. r/r). Najczęściej wskazywany powód? Zbyt duża odpowiedzialność i obawa przed błędem.

Obraz polskiego podatnika w nowym sezonie rozliczeń jest spójny: chcemy wygody i cyfrowych narzędzi, ale nie kosztem kontroli nad własnymi finansami. W przypadku 1,5% podatku ta kontrola ma dodatkowy wymiar – to realne wsparcie dla tysięcy organizacji społecznych. Dlatego każda zmiana w procesie rozliczeń powinna uwzględniać nie tylko wygodę systemu, ale również świadomość i decyzję podatnika.

Badanie „Rozliczenie podatku PIT” przeprowadziła pracownia badawcza SW Research na zlecenie PITax. Ankiety wypełniła reprezentatywna grupa 1000 dorosłych Polaków, mieszkańców miast i wsi. Odpowiedzi zebrano metodą CAWI (online), na panelu internetowym SW Panel. Badanie zrealizowano pod koniec stycznia 2026.

Źródło: PITax